Het koninklijk gezelschap in Apeldoorn wist meteen toen ze de zwarte Suzuki door de afzetting zag razen dat het rijdende projectiel het op hen gemunt had. „Daar was geen twijfel over mogelijk”, vertelt een van de prominente aanwezigen op de open bus.
        „Het was een verschrikkelijk gezicht, we hoorden het gieren van de motor. Je zag van alles door de lucht vliegen waarvan je pas na een paar tellen doorhad dat het mensen waren. Een ding wisten we meteen. Het is goed mis.”
       „Daarna duurde het nog even voor de bus richting het paleis ging op zoek naar een veilige plek. Zo groot was kennelijk de ontzetting”, zegt de nog duidelijk aangeslagen buspassagier die op voorwaarde van anonimiteit vertelt.
       Binnen de paleismuren kwamen de emoties los. „Er maalt van alles door je hoofd. Hoe gaat het met de slachtoffers? En er is natuurlijk ook woede over het feit dat dit belangrijke Nederlandse feest, dat uniek is in de wereld, op deze manier wordt verstoord.”

              „Of het ooit nog hetzelfde zal worden? Daar kun je nu nog niks over zeggen. Daarvoor is de wond nog te vers. Laat er eerst maar goed onderzoek komen naar de wijze waarop dit heeft kunnen gebeuren. Want dat maalt natuurlijk ook door je hoofd, hoe kon zo’n auto door een serie afzettingen rijden.”
        
Eerbetoon
        De dag die een eerbetoon had moeten worden aan koningin Juliana en de dag waarop prof. mr. Pieter van Vollenhoven zijn zeventigste verjaardag zou vieren, eindigde daarom ook voor het koninklijke gezelschap met een diepzwarte rouwrand.
              „Het is een asgrauwe dag. Al met al is het een innig treurige gebeurtenis die veel littekens nalaat. De gedachten van iedereen op het dak van de bus gaat bovenal uit naar de slachtoffers en hun nabestaanden.”
       

---